An Sylvia (Who is Sylvia) (Franz Schubert)

Was ist Sylvia, saget an,
daß sie die weite Flur preist?
Schön und zart seh ich sie nah'n,
auf Himmelsgunst und Spur weist,
daß ihr alles untertan.

Ist sie schön und gut dazu?
Reiz labt wie milde Kindheit;
ihrem Aug' eilt Amor zu,
dort heilt er seine Blindheit
und verweilt in süßer Ruh.

Darum Sylvia, tön, o Sang,
der holden Sylvia Ehren;
jeden Reiz besiegt sie lang,
den Erde kann gewähren:
Kränze ihr und Saitenklang!

Who is Sylvia? What is she,
That all our swains commend her?
Holy, fair and wise is she;
The heavens such grace did lend her,
That she might admiréd be.

Is she kind as she is fair?
For beauty lives with kindness.
Love doth to her eyes repair,
To help him of his blindness,
And being helped, inhabits there.

Then to Sylvia let us sing,
That Sylvia is excelling;
She excels each mortal thing
Upon the dull earth dwelling;
To her let us garlands bring.

Chi è mai Sylvia che i pastori
vanno a gara ad esaltarla?
É bella, santa e saggia,
il cielo la adornò di tante grazie
che può ben essere ammirata.

E' gentile quanto bella?
Perché la bellezza vive con la gentilezza.
L'amore si rifugia nei suoi occhi
per guarire dalla sua cecità
e guarito vi dimora.

Quindi cantiamo a Sylvia
che Sylvia supera ogni cosa.
Supera ogni cosa mortale
sulla grigia dimora terrestre.
Portiamole ghirlande!

Wie is Silvia, waarvandaan
Dat iedereen haar lofprijst?
Mooi en lief komt zij daar aan.
Op gunst van 't hemels hof wijst
Dat men haar vereert spontaan.

Is zij mooi en ook nog goed?
Zoiets kweekt welgezindheid;
Zie, hoe Amor naar haar oog zich spoedt,
Zich daar geneest van blindheid
En zijn intrek neemt voorgoed.

Dus voor Silvia zingen wij,
Wij willen Silvia eren,
Ieder schepsel overtreft zij;
Zij moet wel triomferen.
Roem voor haar, dat brengen wij!

Dime qué es, Silvia,
¿cómo es que los anchos prados te alaban?
Bella y maravillosa te veo, siempre cerca,
Es una señal de los favores del Cielo,
Que se subyugan a ella.

¿Es ella a la vez bello y bueno?
Su encanto refresca con la gentileza de un niño],
Cupido vive en sus ojos,
Allí se cura de su ceguera
Y permanece en una dulce calma.

Entonces, para Silvia resuena una canción,
Para gloria de la preciosa Silvia,
Cada encanto le pertenece hace mucho,
La Tierra nos lo puede decir,
¡Para ella los ramos y coronas de flores!